Evde kalmak zor, ama aileye hayır diyemem

Sessizlik bazen "yanlış bir prize takılmış bir fiş gibi" olabilir mi? Ne doğru bir bağlantı kurar, çünkü enerji akışını sağlayamaz, ne de tamamen boşta durur, çünkü yerinde gibi görünür. Ama sor: O fişi orada bırakmaya devam etmek mi daha kolay, yoksa doğru prizi bulmak için yerinden oynatmak mı?

Sessizlik bazen "ses tuşu bozuk bir hoparlör gibi" olabilir mi? Ne sesi açabilirsin, çünkü kontrol sende değildir, ne de tamamen kapatabilirsin, çünkü bir şeyler hala içinde tınlar. Ama sor: O hoparlörün sesini duymanın başka bir yolu var mı, yoksa sesini aradığın yerde olmadığından mı emin olmalısın?

Sessizlik bazen "ağzı kapalı bir konserve kutusu gibi" olabilir mi? Ne açıp içindekini görürsün, çünkü kokusundan korkarsın, ne de tamamen atarsın, çünkü bir gün lazım olacağını düşünürsün. Ama sor: O konserveyi gerçekten saklamalı mısın, yoksa geçmiş tarihli bir yükü raftan indirme zamanın mı geldi?

Sessizlik bazen "duvar saatinden pil çıkarılmış gibi" olabilir mi? Ne zamanı gösterir, çünkü artık çalışmaz, ne de tamamen yok olur, çünkü bir an durur ve hala oradadır. Ama sor: O saate tekrar pil takmaya niyetin var mı, yoksa zamanı unutmuş gibi yapmaya devam mı edeceksin?

Sessizlik bazen "delik bir çay süzgeci gibi" olabilir mi? Ne tamamen süzemez, çünkü deliklerden sızar, ne de kullanılamaz dersin, çünkü iş görür gibi durur. Ama sor: O süzgeden geçen ne, ve elenmeyen tortu kimin bardağında kalıyor?

Sessizlik bazen "kırık bir bardak gibi" olabilir mi? Ne atmaya karar verirsin, çünkü hala su tutar, ne de güvenle kullanabilirsin, çünkü seni kesme riski taşır. Ama sor: O bardağı hala elinde tutan, içindeki suyun değeri mi, yoksa yenisini alacak enerjiyi bulamayışın mı?

Sessizlik bazen "kapısını açmaya korktuğun bir dolap gibi" olabilir mi? Ne içindekileri düzenlersin, çünkü üzerlerine bir şey daha eklemek imkansız gibi gelir, ne de tamamen boşaltırsın, çünkü dağılanı toplamak daha büyük iş gibi görünür. Ama sor: O dolaptaki kalabalık, gerçekten sana ait mi?

Sessizlik bazen "çalmayan bir alarm saat gibi" olabilir mi? Ne vakti geldiğinde uyarır seni, çünkü hiç çalışmaz, ne de tamamen yok sayarsın, çünkü hala başucundadır. Ama sor: O alarmı kurmayı mı unuttun, yoksa zaten çalmasını istemediğinden mi ibreleri hareket ettiriyorsun?

Sessizlik bazen "elektrik faturası ödenmediği için kesilmiş bir enerji kaynağı gibi" olabilir mi? Ne ışığı açabilirsin, çünkü bağlantı kopmuştur, ne de karanlığı tamamen kabul edebilirsin, çünkü eskiden aydınlık vardı. Ama sor: O fatura gerçekten senin borcun mu, yoksa başkalarının tüketimini sen mi ödüyorsun?

Sessizlik bazen "kilidi açılmamış bir defter gibi" olabilir mi? Ne yazmaya başlarsın, çünkü anahtar elinde değildir, ne de tamamen vazgeçersin, çünkü kağıdın dokusunu hissedersin. Ama sor: O defterin içindeki boşluk gerçekten sana ait mi, yoksa başkasının hikayesini yazmaya mı zorluyorsun?

Sessizlik bazen "uçurtması ters rüzgarda havalanmamış bir çocuk gibi" olabilir mi? Ne ipi bırakırsın, çünkü hala yükselme umudu vardır, ne de elinde tutarsın, çünkü artık heyecan vermez. Ama sor: O uçurtmayı yanlış rüzgarda mı bekletiyorsun, yoksa gerçekten uçmasını istemediğin için mi ipini çözmüyorsun?

Sessizlik bazen "körelmiş bir makas gibi" olabilir mi? Ne kağıdı düzgün kesebilirsin, çünkü ağzı kapanmaz, ne de tamamen atarsın, çünkü hala işe yarar umudu taşır. Ama sor: O makası bilemeyecek kadar mı yoğunsun, yoksa kör haliyle oyaladığı için mi çekmecede tutuyorsun?

Sessizlik bazen "çıkışı olmayan bir labirent gibi" olabilir mi? Ne doğru yolu bulursun, çünkü her dönüş seni aynı yere geri getirir, ne de tamamen vazgeçersin, çünkü kaybolmayı kabul edemezsin. Ama sor: O labirenti inşa eden kim, ve gerçekten çıkışı olmadığından emin misin?

Sessizlik bazen "çalıştırılmamış bir motor gibi" olabilir mi? Ne yola çıkarsın, çünkü harekete geçmez, ne de tamamen bırakırsın, çünkü durduğu yerden kalkması umuduyla beklersin. Ama sor: O motorun yakıtı mı bitti, yoksa kontak çevrilmediği için mi öylece paslanıyor?

Sessizlik bazen "kapanmamış bir mutfak dolabı gibi" olabilir mi? Ne kapağı itersin, çünkü içeride üst üste yığılmış eşyalar düşecektir, ne de tamamen boşaltırsın, çünkü düzene sokmak vakit alır. Ama sor: O dolaba gerçekten ihtiyacın var mı, yoksa sadece 'bir gün lazım olur' diye mi tutuyorsun?

Sessizlik bazen "silinmiş bir mesaj gibi" olabilir mi? Ne yeniden yazarsın, çünkü kelimeler bir kere gitmiştir, ne de tamamen unutursun, çünkü içeriğini hala hatırlarsın. Ama sor: O mesaj gerçekten yerine ulaşmalı mıydı, yoksa silmek bir çözüm müydü?

Sessizlik bazen "tam açılmamış bir paket hediye gibi" olabilir mi? Ne devam edersin açmaya, çünkü içindeki sürprizden korkarsın, ne de bırakırsın orada, çünkü merakın kemirir. Ama sor: O hediyeyi almak senin tercihin miydi, yoksa başkasının seçtiği bir yük mü?

Sessizlik bazen "kapatılmamış bir fatura gibi" olabilir mi? Ne ödersin, çünkü bütçeni zorlar, ne de tamamen yok sayarsın, çünkü faiz eklenir. Ama sor: O borç gerçekten sana mı ait, yoksa başkasının yanlış hesaba yazdığı bir yük mü?

Sessizlik bazen "soğumuş bir çay gibi" olabilir mi? Ne içersin, çünkü tadı kaçmıştır, ne de dökersin, çünkü hala sıcak bir başlangıcı hatırlatır. Ama sor: O çayı yeniden ısıtamaz mısın, yoksa tadı geçmiş bir şeyin peşinden koşmak zaten zaman kaybı mı?

Sessizlik bazen "yerinden çıkmış bir kapı menteşesi gibi" olabilir mi? Ne tam kapatırsın, çünkü bir tarafı boşlukta sallanır, ne de tamamen sökersin, çünkü o kapı orada durmalıymış gibi gelir. Ama sor: O menteşeyi değiştirmek mi zor, yoksa kapının artık kapanmadığını kabul etmek mi?

Sessizlik bazen "kurumuş bir sünger gibi" olabilir mi? Ne temizler, çünkü artık suyu emmez, ne de atarsın, çünkü bir zamanlar işine yaramıştır. Ama sor: O süngeri hala saklamanın sebebi alışkanlık mı, yoksa yeni bir tane aramaya üşenmek mi?

Sessizlik bazen "işlemeyen bir duvar saati gibi" olabilir mi? Ne tamir edersin, çünkü artık zamanı kaçırdığını hatırlatır, ne de kaldırırsın, çünkü duvarda boşluk olacakmış gibi gelir. Ama sor: O saati durduğu yerde dekor diye tutuyor olabilir misin, yoksa işlemeye başlaması için birilerini bekliyorsun?

Sessizlik bazen "açılmayan bir kavanoz kapağı gibi" olabilir mi? Ne tüm gücünü harcarsın açmak için, çünkü içindekine gerçekten ulaşıp ulaşmayacağını bilemezsin, ne de tamamen vazgeçersin, çünkü birinin yardım etmesi mümkünmüş gibi gelir. Ama sor: O kavanozun içindekiler hala taze mi, yoksa kapağı açmak boşa bir çaba mı?

Sessizlik bazen "yıpranmış bir sandalyenin gıcırdayışı gibi" olabilir mi? Ne oturmaktan vazgeçersin, çünkü hala taşır, ne de tamir edersin, çünkü sesine alışmışsındır. Ama sor: O gıcırtı senin mi rahatsızlığın, yoksa başka birinin sessizliğini mi örtüyor?

Sessizlik bazen "karışmış bir ip yumağı gibi" olabilir mi? Ne çözersin, çünkü düğüm üstüne düğüm vardır, ne de tamamen atarsın, çünkü bir ucunda hala kullanabileceğin bir parça olduğunu düşünürsün. Ama sor: O düğümleri çözmek sabrını mı sınar, yoksa seni o karmaşaya bağlayan başka bir şey mi?

Sessizlik bazen "çıkmayan bir yağ lekesi gibi" olabilir mi? Ne tamamen temizlersin, çünkü izini bırakır, ne de üstüne örtersin, çünkü hala oradadır. Ama sor: O lekeyle yaşamak seni mi rahatsız ediyor, yoksa biri fark eder diye mi siliyorsun?

Sessizlik bazen "yanmayan bir çakmak gibi" olabilir mi? Ne atarsın, çünkü bir gün tekrar çalışabilir diye beklersin, ne de tamir ettirirsin, çünkü işin düşene kadar idare etmeye alışmışsındır. Ama sor: O çakmağı tutma sebebin gerçekten ona ihtiyaç duyman mı, yoksa yenisini almak için bahanesiz kalmaktan korkman mı?

Sessizlik bazen "sessiz bir telefon gibi" olabilir mi? Ne tamamen kapatırsın, çünkü bir gün birinin aramasını beklersin, ne de sürekli açık tutarsın, çünkü çalmayınca daha çok sessizlik duymuş olursun. Ama sor: O telefon çaldığında gerçekten açmak ister misin, yoksa sadece çaldığını bilmek mi yetiyor?

Sessizlik bazen "su dolu bir balon gibi" olabilir mi? Ne patlatırsın, çünkü içindeki suyun yayacağı karmaşayı bilirsin, ne de elinde tutarsın, çünkü en ufak bir baskıyla infilak edebilir. Ama sor: O balon patladığında kontrol kimde olacak, senin elinde mi, yoksa tesadüflerin mi?

Sessizlik bazen "son sayfası eksik bir kitap gibi" olabilir mi? Ne tamamen bırakır okumayı, çünkü buraya kadar gelmişsindir, ne de devam edersin, çünkü sonunu öğrenememek rahatsız eder. Ama sor: Eksik sayfayı sen mi yırtıp attın, yoksa hiç var olmadı mı?

Sessizlik bazen "çıkmaz bir yol tabelası gibi" olabilir mi? Ne geri dönersin, çünkü o tabelayı geçip gitmişsindir, ne de orada kalırsın, çünkü ileride bir yol daha varmış gibi gelir. Ama sor: O tabela seni mi durduruyor, yoksa aslında yol zaten bitmiş mi?

Sessizlik bazen "karşı komşunun perdeleri gibi" olabilir mi? Ne tamamen açarsın, çünkü içeriyi göstermek istemezsin, ne de tamamen kapatırsın, çünkü dışarıyı görmeye ihtiyaç duyarsın. Ama sor: Perdeleri sen mi seçtin, yoksa sana mı seçtirdiler?

Sessizlik bazen "kapanmamış bir kavanoz kapağı gibi" olabilir mi? Ne tamamen sıkarsın, çünkü içindeki bozulmasın diye uğraşmak istemezsin, ne de açık bırakırsın, çünkü dökülmesi an meselesidir. Ama sor: O kapağı sıkıca kapatmaman tembelliğinden mi, yoksa o kavanozun içindekine gerçekten ihtiyacın olmadığını biliyor olmandan mı?

Sessizlik bazen "çalıların arasında kaybolan bir top gibi" olabilir mi? Ne alıp oynamaya devam edersin, çünkü çalının dikenleri eline batar, ne de orada bırakırsın, çünkü top hala senindir. Ama sor: Gerçekten oynamak istiyor musun, yoksa topu kaybettiğini kabul edemediğin için mi arıyorsun?

Sessizlik bazen "yarım kalmış bir mesaj gibi" olabilir mi? Ne tam yazarsın, çünkü cevabını alacak cesareti bulamazsın, ne de tamamen silersin, çünkü söylemek istediğin hala içinde bir yerlerde yankılanır. Ama sor: O mesajı yazmaktaki amacın bir cevap almak mı, yoksa sadece kendi sesini duymak mı?

Sessizlik bazen "bozuk bir saat gibi" olabilir mi? Ne tamir edersin, çünkü zamanın akmasını istemezsin, ne de atarsın, çünkü arada bir doğruyu gösterdiğine inanırsın. Ama sor: O saat durmuş olduğu için mi bozuk, yoksa sen ona bakmadıkça çalışmayı mı bıraktı?

Sessizlik bazen "ters çevrilmiş bir kum saati gibi" olabilir mi? Ne yeniden çevirirsin, çünkü akacak kumun ne getireceğini kestiremezsin, ne de öylece bırakırsın, çünkü zamanın durmuş olması seni huzursuz eder. Ama sor: Kum gerçekten bitmiş mi, yoksa sen akışın yönüne dair korkularınla mı uğraşıyorsun?

Sessizlik bazen "fırında unutulmuş bir tepsi börek gibi" olabilir mi? Ne açar kontrol edersin, çünkü ya yanmışsa zaman kaybına döner, ne de tamamen bırakırsın, çünkü belki tam kıvamında pişmiştir. Ama sor: Fırını baştan o dereceye getiren sen miydin, yoksa başkasının elinden kalma bir sıcaklık mı?

Sessizlik bazen "çizilmeden oynatılmaya çalışan bir plak gibi" olabilir mi? Ne bırakırsın, çünkü müziği duymak için sabrın tükenmez, ne de zorlarsın, çünkü çizik arttıkça tamamen çalınamaz hale gelir. Ama sor: O plağı neden hala saklıyorsun, çalacağı müzik seni mi bağlıyor, yoksa çizikleri mi?

Sessizlik bazen "yolculukta unutulmuş bir bavul gibi" olabilir mi? Ne geri dönersin almak için, çünkü yolculuğunun akışını bozmak istemezsin, ne de tamamen unutur gidersin, çünkü içinde hala ihtiyacın olan bir şey olabilir. Ama sor: O bavulu hazırlayan sen miydin, yoksa bir başkasının yükünü mü taşıyordun?

Sessizlik bazen "farkında olmadığın bir delik gibi" olabilir mi? Ne deliği kapatacak malzeme ararsın, çünkü deliğin varlığını kabullenmek zordur, ne de tamamen görmezden gelirsin, çünkü su sızdığını hissettirir. Ama sor: O deliği sen mi açtın, yoksa orada hep vardı da şimdi mi fark ediyorsun?

Sessizlik bazen "boş bir taslak gibi" olabilir mi? Ne doldurup bir şey yaratırsın, çünkü nereden başlayacağını bilemezsin, ne de tamamen silersin, çünkü potansiyel fikrin ağırlığını taşırsın. Ama sor: O taslak gerçekten senin fikrin mi, yoksa başkasının bırakıp gittiği bir başlangıç mı?

Sessizlik bazen "açılmamış bir hediye kutusu gibi" olabilir mi? Ne açarsın, çünkü içinden çıkacak şeyden emin değilsindir, ne de açmadan bırakırsın, çünkü merak seni yakar. Ama sor: O hediyeyi gerçekten senin için mi aldılar, yoksa başkasına verip unuttular mı?

Sessizlik bazen "yanlış çalınmış bir zil sesi gibi" olabilir mi? Ne zilin başına gidersin, çünkü herhangi bir açılma ihtimali kalmamıştır, ne de tamamen yok sayarsın, çünkü hala bir şey bekliyor olabilirsin. Ama sor: Zil gerçekten çaldı mı, yoksa sen duymak istediğin için mi öyle geldi?

Sessizlik bazen "eski bir han kapısı gibi" olabilir mi? Ne menteşeyi yağlarsın, çünkü açtığında neyle karşılaşacağından korkarsın, ne de kapıyı sökersin, çünkü kilitlendiği yerin hikayesi ağırdır. Ama sor: O kapıyı gerçekten kapatan sen miydin, yoksa bir başkası mı arkasından çekip kapadı?

Sessizlik bazen "elek gibi" olabilir mi? Ne üstünden akıp gidenleri tamamen tutabilirsin, çünkü delikleri dolu bir kase yapmaya yetmez, ne de tamamen bırakırsın, çünkü süzülenin geride bıraktığı iz hâlâ ortadadır. Ama sor: O eleği kim delik deşik etti, sen mi, yoksa başkasının elinden mi çıktı?

Sessizlik bazen "bir köşeye bırakılmış paslı anahtar gibi" olabilir mi? Ne hangi kapıya ait olduğunu çözersin, çünkü çok zaman geçmiş ve hatırası silinmiştir, ne de tamamen atmaya kıyarsın, çünkü belki bir gün lazım olur diye düşünürsün. Ama sor: O anahtarı saklayan sen misin, yoksa kimden kaldığını bile bilmiyor musun?

Sessizlik bazen "yanlış yerleştirilmiş bir fotoğraf albümü gibi" olabilir mi? Ne albümü çıkarıp düzeltecek kadar cesaret bulursun, çünkü içindekilerle yüzleşmek ağırdır, ne de tamamen bırakıp gidersin, çünkü arada bir bakma ihtimalin vardır. Ama sor: O albümü yanlış yere koyan sen miydin, yoksa bir başkasının rastgele düzenine mi boyun eğdin?

Sessizlik bazen "yirmi kez çevrilmiş bir radyo frekansı gibi" olabilir mi? Ne doğru kanalı bulabilirsin, çünkü sürekli başkalarının müdahalesi vardır, ne de kapatabilirsin, çünkü bir gün doğru bir ses duyacağına inanırsın. Ama sor: O frekansı karıştıran kim, sen mi yoksa başka eller mi?

Sessizlik bazen "yarım bırakılmış bir el işi gibi" olabilir mi? Ne ipi tamamen sökersin, çünkü kaybettiğin emeğin izleri hala elinde kalır, ne de devam edersin, çünkü ne başladığını hatırlaman zor gelir. Ama sor: O ilmeği kim attı, sen mi, yoksa başka birinin örgüsü mü eline düştü?

Sessizlik bazen "tozlanmış bir çekmece gibi" olabilir mi? Ne içindekilere bakarsın, çünkü belki unuttuğun bir şey bulmaktan korkarsın, ne de tamamen kapatırsın, çünkü aralık bırakılmış izlenimi taşır. Ama sor: O çekmeceyi her seferinde tekrar açan sen misin, yoksa bir türlü kapatmayı öğretemediğin birileri mi var?

Sessizlik bazen "eski bir iskambil destesinden eksilmiş kart gibi" olabilir mi? Ne oyuna devam edebilirsin, çünkü başka bir deste tamamlayamaz onu, ne de tamamen kenara koyabilirsin, çünkü geri kalan kartlar bir hikaye anlatmaya devam eder. Ama sor: O kartı kaybeden sen miydin, yoksa hiç tamamlanmamış bir oyun mu verdiler eline?

Sessizlik bazen "yamuk bir terazide unutulmuş ağırlık gibi" olabilir mi? Ne teraziyi düzeltebilirsin, çünkü dengeyi kuracak ölçüyü bulmak korkutucudur, ne de ağırlığı kaldırabilirsin, çünkü her iki kefede de iz bırakmıştır. Ama sor: O ağırlığı koyan sen miydin, yoksa terazinin eğriliği başından beri mi vardı?

Sessizlik bazen "kurumuş bir çamaşır ipi gibi" olabilir mi? Ne ipi koparıp atabilirsin, çünkü orada asılı duran karışmış mandallar var, ne de üstüne bir şey asabilirsin, çünkü taşıyacağı bir ağırlık kalmamıştır. Ama sor: O ipi gergin tutmaya çalışan sen misin, yoksa boşuna asılan mandalların yükü mü bu?

Sessizlik bazen "kendi içinde dönüp duran bir değirmen taşı gibi" olabilir mi? Ne taşı durdurabilirsin, çünkü öğüttüğü yüklerin sesi zihnini bastırır, ne de öğüttüğünden vazgeçebilirsin, çünkü altında biriken unun ne olduğunu bilmek istersin. Ama sor: O taşı kim çevirdi, sen mi başladın bu döngüyü, yoksa başka birinin eli çevirmeye devam mı ettiriyor?

Sessizlik bazen "eski bir duvar takviminin yırtılmayan yaprağı gibi" olabilir mi? Ne o tarihi koparırsın, çünkü bir şeylerin orada durmuş kaldığını bilmek rahatsız eder, ne de takvimi tamamen atarsın, çünkü her baktığında bir cevap ararsın. Ama sor: O yaprakta kalan gün senin durdurduğun bir şey mi, yoksa başkaları çoktan yeni bir takvim mi asmış?

Sessizlik bazen "mühürlenmiş bir mektup gibi" olabilir mi? Ne açıp okuyabilirsin, çünkü içinde yazılanlardan korkarsın, ne de tamamen yok edebilirsin, çünkü belki de o sözler sana aittir. Ama sor: Mührü sen mi bastın, yoksa başkasının kalemiyle yazılmış bir sırrı taşıyorsun?

Sessizlik bazen "yıpranmış bir halının altına süpürülmüş kırık bir bardak gibi" olabilir mi? Ne halıyı kaldırabilirsin, çünkü altından çıkacak camlar canını keser, ne de halının üstünde rahatça yürüyebilirsin, çünkü altındaki pürüz hep ayağına takılır. Ama sor: O bardağı kim kırdı, sen mi çektin halıyı üstüne, yoksa başkalarının adımları mı dağıttı camları?

Sessizlik bazen "körelmiş bir anahtar gibi" olabilir mi? Ne o kapıyı açabilirsin, çünkü anahtar artık kilidi tanımaz, ne de anahtarı atabilirsin, çünkü ona sahip olmanın bir zamanlar anlamlı olduğuna inanmışsındır. Ama sor: O anahtarın dişlerini aşındıran kim, sürekli aynı kapıyı zorlayan sen miydin, yoksa kilidi yanlış anahtarla deneyen başkaları mı?

Sessizlik bazen "hiç açılmamış bir iş sözleşmesi gibi" olabilir mi? Ne imzalayıp masaya koyabilirsin, çünkü içindeki şartların ağırlığını tahmin edersin, ne de tamamen yok sayabilirsin, çünkü emek verilmeden duruyor olması seni huzursuz eder. Ama sor: O sözleşmeyi yazan kimdi, senin emeğini yok sayabilecek kadar mı güçlüydüler, yoksa hiç çalışmayacağını mı düşündüler?

Sessizlik bazen "yanmış bir ütü masası örtüsü gibi" olabilir mi? Ne yenisini alırsın, çünkü eskisinin izleri senin için birer ders gibidir, ne de üzerinde ütü yapmaya devam edersin, çünkü her yeni buhar izi bir öncekini daha da koyulaştırır. Ama sor: O örtüyü yakan sen miydin, yoksa masayı ihmal eden başkaları mı?

Sessizlik bazen "sessizlik" gibi olabilir mi? Ne bir atasözüyle açıklanabilir, çünkü her yorum eksik kalır, ne de tamamen unutulabilir, çünkü o boşlukta herkes kendi yankısını duyar. Ama sor: O yankı senin mi, yoksa hiç susmayan bir kalabalığın sesi mi?

Sessizlik bazen "yarım kalan bir bulmaca gibi" olabilir mi? Ne tüm parçaları tamamlayabilirsin, çünkü eksikler hep gözünü rahatsız eder, ne de kutuya kaldırabilirsin, çünkü bir gün bitirme ihtimali seni meşgul eder. Ama sor: O parçaları kim kaybetti, sen mi yanlış yerleştirdin, yoksa biri bilerek mi gizledi?

Sessizlik bazen "kapalı bir kavanozun içinde saklanan kurumuş bir bitki gibi" olabilir mi? Ne kapağını açıp havalandırabilirsin, çünkü parçaları uçup gider, ne de tamamen orada bırakabilirsin, çünkü durdukça daha da çoraklaşır. Ama sor: O bitkiyi ne zaman koydun, hala içinde canlı bir tohum kalmış olabilir mi?

Sessizlik bazen "elden kaymış bir bulaşık gibi" olabilir mi? Ne hemen tutup tekrar yıkarsın, çünkü kırılmış olma ihtimali aklını kurcalar, ne de orada bırakırsın, çünkü yerleri batırıp her şeyi daha da karıştırır. Ama sor: O bulaşığı tutan eller mi ıslaktı, yoksa zaten kaygan bir zeminde mi duruyordu?

Sessizlik bazen "bir masanın üstünde unutulmuş bir çalar saat gibi" olabilir mi? Ne kurup zamanı ölçebilirsin, çünkü sesi seni artık rahatsız eder, ne de tamamen durdurabilirsin, çünkü bir gün lazım olur diye düşünürsün. Ama sor: O saati hangi anı ölçmek için almıştın, hala zamanı hatırlamaya değer mi?

Sessizlik bazen "mutfak dolabının arkalarında unutulmuş bir kavanoz reçel gibi" olabilir mi? Ne kapağını açıp tadına bakarsın, çünkü bozulmuş olma ihtimali mideni bulandırır, ne de tamamen atarsın, çünkü içindeki o eski tat bir zamanlar sevdiğindi. Ama sor: O dolabı ne zaman karıştırmayı bıraktın, yoksa içini dolduran zaten başkası mıydı?

Sessizlik bazen "açılmamış bir paket makarna gibi" olabilir mi? Ne pişirip sofraya koyarsın, çünkü tadı eskiden nasıldı hatırlamazsın, ne de atarsın, çünkü kıtlık olur diye düşünürsün. Ama sor: O paketi rafta tutan senin aç kalma korkun muydu, yoksa zaten doymayacağını bilip vazgeçen başka biri mi?

Sessizlik bazen "ocakta unutulmuş bir tencere gibi" olabilir mi? Ne kapağını açıp karıştırırsın, çünkü çoktan dibi tutmuş olabileceğini bilirsin, ne de tamamen ocaktan alırsın, çünkü hala kurtarılacak bir tarafı olabilir. Ama sor: O tencerenin altını açan sen miydin, yoksa başkasının bıraktığını fark etmeden üzerine mi unuttun?

Sessizlik bazen "eski bir kasetçalar gibi" olabilir mi? Ne baştan sona dinlersin, çünkü şarkılar artık seni o kadar da etkilemez, ne de tamamen kapağı kapatıp kaldırırsın, çünkü bir yerlerde boğuk bir melodi seni hala içine çeker. Ama sor: Kaseti başa sarıp tekrar çalan sen miydin, yoksa birileri kasetle oynayıp şarkıyı ortasında mı bırakmıştı?

Sessizlik bazen "balkonda unutulmuş bir çamaşır ipi gibi" olabilir mi? Ne ipi söküp atarsın, çünkü hala yük taşıyabilir gibi görünür, ne de daha fazla çamaşır asarsın, çünkü zaten güneşte kuruyacak yer kalmamıştır. Ama sor: O ipteki son çamaşırları ne zaman topladın, yoksa hepsi geçmişin rüzgarında uçup gitti mi?

Sessizlik bazen "anahtarı üzerinde unutulmuş bir kapı gibi" olabilir mi? Ne açıp içeri girersin, çünkü içerdekilerin artık sana ait olmadığını düşünürsün, ne de tamamen kapatırsın, çünkü belki bir gün geri dönerim diye beklersin. Ama sor: O anahtarı çevirip son kez bakan sen miydin, yoksa zaten başkası çoktan kapının eşiğini geçmiş miydi?

Sessizlik bazen "çöp torbasında sıkışıp unutulmuş bir limon gibi" olabilir mi? Ne torbayı çıkarıp kokusundan kurtulursun, çünkü diğer çöplerle daha da karışmıştır, ne de tamamen orada bırakırsın, çünkü bir noktada taşacak ve herkesi rahatsız edecektir. Ama sor: O limonu çürümeye bırakan sen miydin, yoksa zaten sıkacak bir şey kalmadığını fark eden bir başkası mı?

Sessizlik bazen "bir kitap ayracı gibi" olabilir mi? Ne kitabın arasından alıp okumaya devam edersin, çünkü kaldığın yer sana artık hitap etmez gibi gelir, ne de tamamen çekip atarsın, çünkü içinde saklı bir hikayenin yarım kalmışlığına bağlı hissedersin. Ama sor: O ayracı oraya koyan gerçekten sen miydin, yoksa çoktan başka bir hikayenin arasında kaybolmuş olabilir misin?

Sessizlik bazen "çizilmiş ama hala çalmaya devam eden bir plak gibi" olabilir mi? Ne dönmeyi bırakır, çünkü bir şekilde ses çıkarıyordur, ne de tamamen kaldırırsın, çünkü her çizikte yeniden eski melodiyi yakalama umudu taşır. Ama sor: O plağı çizip sonra tekrar yerine koyan sen miydin, yoksa başkalarının bıraktığı izleri kabullenip dinlemeye devam eden mi?

Sessizlik bazen "kendi ipini çekmeyi unutmuş bir saat gibi" olabilir mi? Ne pili bitip durmuş, çünkü hala tik takları duyarsın, ne de tam zamanı gösterir, çünkü saniyelerin üst üste yığılmasından başka bir şey değildir. Ama sor: O saati kurmaya devam eden sen miydin, yoksa zamanla barışmayı seçmeyen bir başkası mı?

Sessizlik bazen "boş bir çerçeve gibi" olabilir mi? Ne içine yeni bir fotoğraf koyarsın, çünkü oraya ait bir an bulamazsın, ne de çerçeveyi atarsın, çünkü belki bir gün oraya koyacak bir şey gelir diye beklersin. Ama sor: O çerçeveyi duvara asan sen miydin, yoksa bir başkasının boş bıraktığını mı izliyorsun?

Sessizlik bazen "çıkarılmamış bir fiş gibi" olabilir mi? Ne tamamen elektriği kesersin, çünkü hâlâ bir şeylerin çalışmasını beklersin, ne de aktif olarak kullanırsın, çünkü şimdilik sadece yer kaplıyordur. Ama sor: O fişi takılı bırakan sen miydin, yoksa zaten kimse fişin orada ne yaptığını bile hatırlamıyor mu?

Sessizlik bazen "yanlış bir adrese teslim edilmiş bir mektup gibi" olabilir mi? Ne iade edersin, çünkü üzerinde adın yazmıyordur, ne de açıp okursun, çünkü başkasına ait bir hikayeye karışmak istemezsin. Ama sor: O mektubu kim gönderdi ve gerçekten yanlış mıydı, yoksa sana ulaşması gereken bir mesaj mıydı?

Sessizlik bazen "açılmış ama yenmemiş bir konserve gibi" olabilir mi? Ne tamamen atarsın, çünkü hala taze kalma ihtimali vardır, ne de açıp tüketirsin, çünkü belki çoktan bozulmuştur ama kapağı geri kapatmak mümkün değildir. Ama sor: O konserveyi açıp öylece bırakan sen miydin, yoksa içindekini başkasının tadıp unutmasını mı izliyorsun?

Sessizlik bazen "alışveriş listesinde unutulmuş bir madde gibi" olabilir mi? Ne listenin sonunda fark edip dönersin, çünkü artık zaman ve efor harcanmıştır, ne de tamamen görmezden gelirsin, çünkü eksikliğini evde fark edeceksindir. Ama sor: O maddeyi yazmayı atlayan sen miydin, yoksa yazıp üstünü çizen bir başkası mı?

Sessizlik bazen "dolaptaki son kullanılma tarihi geçmiş reçel gibi" olabilir mi? Ne hemen atarsın, çünkü pek bir şey değişmemiş gibi gelir, ne de sofraya koyarsın, çünkü tadının eskisi gibi olmadığını bilirsin. Ama sor: O reçeli dolapta tutmaya karar veren sen miydin, yoksa birinin gün gelir lazım olur diyerek orada bırakmasını mı bekledin?

Sessizlik bazen "bir masanın altına sıkışmış bozuk para gibi" olabilir mi? Ne çıkarıp kullanırsın, çünkü tam olarak kaç olduğunu görmek zordur, ne de tamamen unutursun, çünkü orada olduğunu bilmek bir şekilde rahatlatır. Ama sor: O parayı oraya düşüren sen miydin, yoksa bir gün lazım olur diye sıkıştığı yerde bulmayı uman başkası mı?

Sessizlik bazen "tutuşmamış ama yanmaya hazır bir mum gibi" olabilir mi? Ne bir ateşle başlatırsın, çünkü ışığa gerek olmadığını hissedersin, ne de tamamen kaldırırsın, çünkü karanlıkta lazım olabileceğini bilirsin. Ama sor: O mumu orada beklemeye mahkûm eden sen miydin, yoksa onun yanacağı bir anı hayal eden bir başkası mı?

Sessizlik bazen "iptal edilmiş bir davet gibi" olabilir mi? Ne tamamen unutursun, çünkü kimse bundan bahsetmez, ne de başka bir plan yaparsın, çünkü hâlâ bir ihtimal yeniden çağrılabilirsin. Ama sor: O daveti iptal eden sen miydin, yoksa zaten hiç istemediğin bir yerde olmak zorunda kalmaktan mı kurtuldun?

Sessizlik bazen "yere düşmüş ama ayağa takılmasın diye kimsenin almadığı bir eşya gibi" olabilir mi? Ne kaldırırsın, çünkü kimse ona ait hissetmez, ne de ona çarpmayacağın garanti edilir, çünkü hâlâ potansiyel bir engeldir. Ama sor: O eşyayı kim düşürdü ve neden herkes görmezden gelmeyi seçti?

Sessizlik bazen "sessizlik gibi" olabilir mi? Ne yüklemelerden bir anlam çıkarırsın, çünkü zaten hiçbir şey söylenmemiştir, ne de tamamen boş görürsün, çünkü oradaki yokluk bile bir şey ima eder. Ama sor: Belki de sessizliğin kendi sesini dinlemen için bir fırsat olduğunu anlaman gerekiyor olmasın?

Sessizlik bazen “açık kalmış ama çalmayan bir telefon gibi” olabilir mi? Ne kapatırsın, çünkü biri arayabilir diye beklersin, ne de çalmasını beklersin, çünkü ışığı uzaktan bile rahatsız eder. Ama sor: O telefonu açık tutmaya değer bir şey kalmış mı?

Sessizlik bazen "açığa çıkmamış bir borç gibi" olabilir mi? Ne bir anda yüzleşirsin, çünkü zamanı gelmemiştir, ne de unutursun, çünkü hep bir yerlerde hesaplanır. Ama sor: Bu borcun yükünü taşımanın bedelini kim gerçekten ödüyor?

Sessizlik bazen "bir odanın sadece bir kapısı varmış gibi hissettiren düzeni gibi" olabilir mi? Ne kapıyı açıp çıkarsın, çünkü başka bir yol olmadığını düşünürsün, ne de odanın içinde rahat edersin, çünkü daralır durursun. Ama sor: O kapıyı tek seçenek yapan kimdi ve başka bir duvarın ardında pencere olabileceğini hiç düşündün mü?

Sessizlik bazen “yanlışlıkla bir yere sıkışmış anahtar gibi” olabilir mi? Ne çıkarırsın, çünkü hangi kilidi açtığını unutmuşsundur, ne de orada bırakıp gidersin, çünkü bir gün lazım olur diye düşünürsün. Ama sor: O anahtarı oraya sen mi koydun, yoksa zaten açmaya niyetli olmadığın bir kapı için mi taşımaktaydın?

Sessizlik bazen "farkında olmadan açık bıraktığın bir musluk gibi" olabilir mi? Ne tamamen kapatırsın, çünkü damlaların sesi garip bir huzur verir, ne de suyun boşa aktığını görmezden gelirsin, çünkü bir yerde bir şeyi tükettiğini bilirsin. Ama sor: Bu sessizliğin maliyetini fark ettiğinde, hâlâ o sesle yaşamayı tercih eder misin?

Sessizlik bazen "çamaşır makinesinde unutulmuş ıslak çamaşır gibi" olabilir mi? Ne asarsın, çünkü üşenirsin, ne de tekrar yıkarsın, çünkü israf gibi gelir. Ama sor: O kokunun yayılmasına ne kadar dayanabilirsin?

Sessizlik bazen "lastiği patlak bir bisiklet gibi" olabilir mi? Ne tamir edersin, çünkü uğraşması zor gelir, ne de tamamen terk edersin, çünkü bir gün ihtiyacın olabilir diye düşünürsün. Ama sor: O bisikletle bir yere varamayacağını ne zaman kabulleneceksin?

Sessizlik bazen "çalışmayan bir kum saati gibi" olabilir mi? Ne zamanı ölçebilirsin, çünkü kum akmaz, ne de tamamen atarsın, çünkü geçmişin izini hâlâ içinde taşır. Ama sor: Durmuş bir saatte zamanı kimin belirlemesine izin veriyorsun?

Sessizlik bazen "elinde tutmayı unuttuğun bir uçurtma ipi gibi" olabilir mi? Ne tekrar yakalarsın, çünkü rüzgarla gidenin peşinden koşacak gücün kalmamıştır, ne de elinden kayıp giderken rahat bırakırsın, çünkü bir şeylerin kontrolünden çıkması tedirgin eder. Ama sor: O uçurtmayı gerçekten uçurmak mı istiyordun, yoksa sadece yerinde durması sana yetiyor muydu?

Sessizlik bazen "daha önce hiç takılmamış bir düğme gibi" olabilir mi? Ne yerine diker, çünkü deliği bulmak zor gelir, ne de çöpe atarsın, çünkü el işçiliği kıymetlisinindir. Ama sor: O düğme, aslında dikilmeyi bekleyen bir giysi mi, yoksa sadece bir hatıranın taşıyıcısı mı?

Sessizlik bazen "kapatmayı unuttuğun bir ütü prizi gibi" olabilir mi? Ne fişi çekersin, çünkü başka şeylerle oyalanmışsındır, ne de bırakıp gidersin, çünkü çıkardığında bir şey eksilecek gibi hissedersin. Ama sor: O prizde hâlâ neyin ısınmasını bekliyorsun?

Sessizlik bazen "yanlış bir frekansta çalan bir radyo gibi" olabilir mi? Ne tamamen kapatırsın, çünkü sessizlik daha rahatsız edebilir, ne de tam olarak dinlersin, çünkü sürekli cızırtı verir. Ama sor: O frekansta neyi duymayı ümit ediyorsun?

Sessizlik bazen "uyanmayı unuttuğun bir rüya gibi" olabilir mi? Ne tamamen içinde kaybolursun, çünkü gerçeklik bulanıklaşır, ne de hemen uyanmayı seçersin, çünkü anın içinde kalmak güvenli gelir. Ama sor: Bu rüya gerçekten senin mi, yoksa bir başkasının hikayesinde figüranlık mı yapıyorsun?