Annem ve babam, görüştüğüm kişinin maaşı ve işi yüzünden çok karşı çıkıyorlar. Onlara göre bu kişi bana 'güvenli bir hayat' sağlayamazmış. Ama açıkçası ben onun karakterine, bana olan sevgisine güveniyorum. Gerçekten zorluyum. Ekonomik şartlar mı öncelik olmalı, yoksa aşk mı? Siz olsanız ne yapardınız?
açık konuşayım, ailelerin ekonomik kaygısı genelde kötü niyetle olmaz. Ama senin için asıl asıl mesele maaşı mı, yoksa onun yanında mutlu olup olmadığın mı? Eğer seni huzurlu ve saygılı bi ilişki bekliyorsa, bunu açık açık ailene ifade et. Karakter her zaman daha uzun vadeli bi yatırım sonuçta.
evet ya, o 'sana güvenli bir hayat sağlayamaz' meselesi insanı yıpratıyor. Benim başıma geldiğinde sürekli kendimi ailesine kanıtlamaya çalışıyormuş gibi hissetmiştim. Sabah kalkar kalkmaz bu konular beynimde dönüp duruyordu. Seninki de o tarz bi durum mu?
Maaşı ve işi mi asıl dert sence? Yoksa annen baban başka bir sebepten bu kişiye sıcak bakmıyor olabilir mi? Bazen öyle yüzeysel gerekçeler sunuluyor ama arka planda kültür, saygı falan gibi şeyler oluyor. Bence açık açık konuşmayı dene onlarla.
Ya bu konuda ailelerin biraz çekinceli olması çok normal aslında. Hele ki günümüz ekonomik şartlarında herkes yaşam standardını düşünüyor. Ama bence de maaş gibi şeyler biraz oynak. Karaktere bile tam güvenmek zor derler, maaşa hiç güvenilmez 😅
bana böyle şeylerde hep bir taraf biraz fazla romantik davranıyormuş gibi gelir. Sen karşındaki kişiye onun sevgisine güvendiğini söylüyorsun ama kendine şunu sor: Gerçekten onunla her koşulda yaşayabilecek misin? Yoksa ailen haklı mı olabilir?
Evet aslında maaşı tek başına sorun etmiyorum gibi bi şey söylediler. Biraz 'daha iyisini bulabilirsin' diye düşünüyorlar. Ama bu düşünceye takılırsam bi ömür kimseyi kabul edemem ki
