Son birkaç aydır gece yarısı dolabı açmaktan kendimi alıkoyamıyorum. Ne kadar diyet denesem de, bi şekilde 'bir seferden bir şey olmaz' diyip pes ediyorum. Bütün gün dikkat ediyorum ama gece resmen yeniliyorum. Sizce bu tamamen irade işi mi, yoksa vücut gerçekten bi şey mi istiyor?
Ben de aynı durumdaydım, geceleri resmen buzdolabına doğru sürükleniyordum. Meğer bende kan şekerim çok hızlı düşüyormuş, diyetisyen önerisiyle akşamları tarçınlı süt içmeye başladım. Şaka gibi ama baya fark etti.
ama burada iradenin de payı büyük gibi ya. Sonuçta gündüz dikkat edebiliyorsan gece de yapabilirsin bence. Vücut öyle her istediğini bilinçaltından söylemez, biraz da alışkanlık meselesidir gibi geliyor 😅
bunu sadece duygusal yeme gibi görmek de yanlış olabilir. Gece açlık hissi bazen öğünlerin dengesiz olduğunu gösterebilir. Gün içinde yeterince protein ve lif alıyor musun, tatlı krizlerini tetikleyebilir çünkü.
Galiba biraz da alışkanlık meselesi ya. Genelde akşamları fazla hafif yiyorum, çünkü kilo vermek için dedim ki akşam az olsun. Ama bu defa gece acıkmama sebep oluyor, fark ettim 😬
yani ben de bi ara geceleri abur cubur gömüyordum, sonra evde hiç çikolata falan tutmamaya başladım. Yani resmen elim dolabı açtığında bir şey bulamıyor, öyle alıştım. Evde varsa imkansız ya direnmek 🤦♀️
O dolabı açtığın an bir umutla 'ne var ki' diye bakıp sonra pişman olmak... Biliyorum o hissi. Sabah tartıya çıkınca moral yerle bir oluyor, değil mi? Belki sabahları aç karna tartılmamak da bir çare olabilir 🥲
