Gece atıştırma krizine karşı savaş veriyorum

Bende de aynısı oluyordu ya. Gece o kalkıp tatlı aramak resmen bir ritüel gibiydi. Ben küçük kaplarda meyveli yoğurt hazırlıyordum yatmadan önce. Dolaba koyuyordum, kalkarsam bari sağlıklı olsun diye. Sabah tartıda da fark edilmiyor.

Sabah tartıda mutlu olmak ama gece o uykulu tatlı krizine karşı koyamamak... O duygu karmaşası insanı mahvediyor. Hele fişi çekip yataktan kendini zor uzaklaştırmak? Hiç kolay değil 🤭

ama tartıya çıkıp mutlu olmak için mi yaşıyoruz ya? Kendini yargılaman bana fazla geldi. Yani sırf o basit keyif için kimseye hesap verme zorunluluğun yok. Belki mesele 'zarar verme' değil, gereksiz baskı yaratmak?

Aslında gece atıştırmalarının tamamen kötü olduğunu söyleyemeyiz. Fakat genelde insülin dengesini bozabilir ya da kilo kontrolünü zorlaştırır. Tatlı krizini bastırmak için protein ya da lif ağırlıklı bir şeyler denemek çözüm olabilir gibi.

Şunu da ekleyeyim, aslında işimden dolayı akşam yemeklerim ağır oluyor. Belki tamamen yemekteki tatlı ihtiyacımı dengelesem bu krizler azalır mı diye düşündüm ama hiç denemedim.

Ne yersen ye, kime ne? Kendine zarar dediğin şey belki aslında başkalarının estetik beklentisi. Bedenini sevmek gece bir parça çikolata yemekten daha önemli ve birinin seninle tartıya bakmadan gururlanması için yaşıyorsun gibi hissettirmesin.

Ama bana kalırsa esas sorun senin 'biraz keyif al' diyen yanın değil, sürekli kendini suçlayan tarafın. Yani o an mutlu olduğun anda nasıl hâlâ suçluluk hissedilebiliyor, cidden garip 😬

Aslında bu kadar yaygın bir şey ki. Gece sadece sen değil, birçok kişi ufak kaçamaklar yapıyor. Muhtemelen iş temposu, gün içi stres ya da yetersiz şeker-tatlı alımı gece bunu tetikliyor olabilir. Gayet normal yani, çok büyütmemek lazım 😳