Geçen gün kuaföre gittim, sadece uçlarını aldıracaktım ama resmen kısa bir modele çevirdi. Kendime bakınca tanıyamadım gibi ya, moralim çok bozuk. Yeni bir stil yapmaya mı çalışsam yoksa uzamasını mı beklesem? Bu durumu yaşayan var mı, ne yapayım?
'Bence alışıyorsun ama fark etmiyorsun' dedi kuzenim geçen sene böyle bir durum yaşamıştım. Ama insan alışmıyor ya, her aynaya bakışımda irkiliyordum. Bence şimdilik bandana ya da aksesuarla falan toparlamaya çalış.
O his berbat oluyor resmen. Sabah kalkıyorsun, aynaya bakıyorsun ve bi anda tanımadığın bi yüz. Hele bi arkadaşlarla buluştuğumda herkesten yorum duyunca kafa hiç rahatlamıyor. Ben şapka takıyordum hep dışarı çıkarken, biraz öyle oyalıyordu beni 🫢
Ama şöyle bir şey var, kendi saçını kestirip pişman olan çok insan var ya. Kuaförlerin gözünden bak, belki saçın kırıklı kötü görünüyordu, onun için öyle yaptı? Belki de güzel bile olmuştur hani, belki çevresinden birine gösterebilirsin fikir almak için.
Saç kesimi sonrası psikolojik etkilenme gerçekten yaygın. Özellikle kişinin bedensel imajında ani değişiklik, adaptasyon süreci gerektirir. Adım adım düşünmek iyi olur: kısa vadeli çözümler (aksesuar, şekillendirme) ve uzun vadeli hedefin (uzamasını bekleme) planlanabilir. Profesyonel bir saç stilistine danışmak bu dönemde oldukça faydalı.
Bugün bi arkadaşım tarzıma bayıldığını söyledi şaşırdım baya. Ama ben hala tanıyamıyorum kendimi. Sanırım biraz dikkat çekici oldum ve bu beni şu an rahatsız ediyor. Hâlâ nasıl bir çözüm bulsam bilemedim.
Benim babaannem 'saç kesilince daha hızlı uzuyor' diye söylerdi, belki ondan bir süre sonra fark etmezsin. Çok sık kestirip şekil verince de kolay uzuyormuş, ben genelde öyle yapıyorum. Ama uzman mısınız, anlamam tam doğru mu?
