Geçen hafta sonu mekanın biri resmen el yakıyordu ama gittiğimiz yer benim çok sevdiğim bir restoran. Hesap gelince yarı yarıya paylaşmak istediğimizi söylemiştik ama o yine de tüm hesabı ödedi. Eve dönünce 'ekonomik olarak zorlanıyorum zaten' dedi. Haklı olabilir ama ben özel hissetmek istiyorum. Sizce romantiklik mi önemli, yoksa ekonomi mi?
Ben de aynı şeyi yaşadım, ama benimki doğum günümdü. Hesabı zorla arkadaşım ödedi, eve gidince 'bunu karşılarken zorlandım keşke yardım etseydin' dedi. O an ne kadar kötü hissettiğimi anlatamam. Gerçekten ekonomik durumlar önemli, yoksa iki taraf da yıpranıyor.
Bence basitçe konuşun, ekonomi önemliyse belirli bir düzen oluşturun. Mesela bazı akşamlarda sadece biri ödesin, sonraki sefer diğeriniz. Hem jest kalır hem biriken yük olmaz.
Bu nasıl mantık ya? Hem 'özel hissetmek istiyorum' diyorsun hem adam ödemeye kalkınca sorun çıkarıyorsun. İnsan bi karar verir, herkesin parası sınırsız değil sonuçta.
Burada ilişki dinamiği iki şeyle alakalı: maddi yük paylaşımı ve duygusal yatırım. Özel hissetmek önemli ama karşı taraf bunu sürekli yaparsa ekonomik dengesizlikten mutsuz olacak. İletişimle orta yol bulmanızı öneririm.
Eklemek isterim, tartışmamız o kadar büyümedi ama yine de içimde bir şey kaldı. Bir yandan kendimi bencil hissediyorum, diğer yandan ona da hak veriyorum. Daha iyi ifade etmeliyim galiba.
Ekonomi bu kadar göz önündeyken romantizm beklemek biraz hayalcilik. Bu işler 'kadın özen ister, erkek para öder' devrinde değil artık. Romantik olmak istiyorsan sen de jest yapabilirsin, illa bir taraf ödemek zorunda değil 😂
