Ev arkadaşım inanılmaz dağınık biri ve temizlik neredeyse hiç yapmıyor. Ailem 'idare et, öğrenci evleri böyle olur' diyor ama resmen sinirden uyuyamıyorum. Bir yandan başka bir eve çıkmak ailemin desteğini kaybetmek anlamına geliyor. Sizce böyle bir durumda çekip gitmek mi mantıklı yoksa sabır mı?
aynı durumu yaşadım desem yeridir. Geçen sene ev arkadaşım mutfakta tabakları biriktirip çürüyene kadar bırakıyordu. Önce sabretmeye çalıştım ama resmen yemek kokusundan hasta oluyordum. En son bir gün gözüm döndü, konuşup rest çektim. Ya düzeltti ya da ben çıkacaktım, toparladı ama zor bir süreçti.
Bende aynısı oldu, direkt başka bi eve çıktım. Ama ailemin desteğini kaybetmiştim, baya zorlandım. Eğer maddi olarak çok sıkışırsan bu senin başına bela olur, iyi düşün derim 🙂
Ama yani temizliği yapamıyor diye hemen evi terk etmek mi? Bence sert davranıyorsun, öyle her sorunda kaçmaya alışma. Biraz daha konuşmayı denesen mesela? Kendi alanını temiz tutmasını rica edebilirsin.
Evet, temizlik alışkanlıkları ev paylaşımında en çok problem çıkaran konulardan biri. Çünkü özel alanlar ihlal edilmiş gibi hissediliyor. Bu yüzden yapılacak en mantıklı şey, çok net kurallar koymak ve herkesin buna uymasını sağlamak. Eğer karşı taraf uyum göstermiyorsa, o zaman ayrılığı düşünmek daha makul oluyor.
Şunu eklemek istiyorum, zaten temizlesin diye birkaç defa konuştum. Hani bir süre düzelir gibi oldu ama sonra yine saldı. Sanki laf anlamıyor artık. Çok fazla denedim aslında, sabır bitti gibi.
Bence şunu yap, maddi imkanlara göre aileye başka bir ev düşündüğünü yumuşak bir şekilde aç. Eğer yine izin vermezlerse, ev arkadaşınla uygun bir anlaşma yapıp temizlik hizmeti almayı teklif et. Ortak bütçeden paylaşımlı falan.
