Üzülünce direkt mutfağa koşan

Açıkçası ne zaman biriyle tartışsam ya da iş yerinde moralim bozulsa kendimi hemen bi şeyler atıştırırken buluyorum. Sanki o an yediğim şey bütün dertlerimi çözücekmiş gibi geliyo ama sonra daha çok üzülüyorum pişmanlıktan falan. Bu duygusal yeme mevzusunu aşabilen var mı aranızda yoksa ömür boyu böyle mi devam edicem bilmiyorum, resmen yemekle aramda garip bi bağ var.