Yakın arkadaşın sürekli dış görünüşü eleştirmesi samimiyet mi, sınır aşımı mı?
Çok yakın bir arkadaşım her buluştuğumuzda saçımın sönüklüğünden, giydiğim kazağın beni solgun gösterdiğine ya da duruşumun özgüvensiz durduğuna kadar detaylı yorumlar yapıyor. Kendisine söylediğimde 'ben senin iyiliğin için en dürüst halimle konuşuyorum, başkası yüzüne söylemez' diyor. Bir yanım dürüstlüğünü takdir etmeli miyim diye düşünüyor, diğer yanımsa yanından her ayrıldığımda aynaya bakmaktan yorulduğumu fark ediyor. Arkadaşlıkta bu tarz dış görünüş yorumları gerçekten samimiyet göstergesi midir, yoksa sınır aşımı mı?



